Μεγάλοι Επιστήμονες

Στο λεξικό αυτό πατώντας στο όνομα κάθε επιστήμονα, θα δίνονται στοιχεία για τη ζωή του και τις κυριότερες ανακαλύψεις του.


Προβολή του λεξικού χρησιμοποιώντας αυτό το ευρετήριο

Ειδικά | Α | Β | Γ | Δ | Ε | Ζ | Η | Θ | Ι | Κ | Λ | Μ | Ν | Ξ | Ο | Π | Ρ | Σ | Τ | Υ | Φ | Χ | Ψ | Ω | ΟΛΑ

Σελίδα: (Προηγούμενο)   1  2  3  4  5  (Επόμενο)
  ΟΛΑ

Ο

ΟΙΚΟΝΟΜΟΥ

ikokono-150x150.jpg

Γεννήθηκε στο Ζιάκα Γρεβενών το 1937.Είναι αστροφυσικός και καθηγητής του Πανεπιστημίου του Σικάγο. Ανήκει στην ερευνητική ομάδα της ΝΑΣΑ για την εξερεύνηση του διαστήματος και ήταν από τους επικεφαλής της αποστολής του Παθφάιντερ στον Άρη.Στο ρομπότ του Pathfinder είχαν τοποθετηθεί συσκευές σχεδιασμένες από τον ίδιο, οι οποίες ανέλυσαν τη χημική σύσταση του πλανήτη και έδωσαν πολύτιμες πληροφορίες στους επιστήμονες τόσο για τον ''Κόκκινο πλανήτη'' όσο και για τους άλλους πλανήτες του ηλιακού μας συστήματος.Ακόμη,έχει μελετήσει τους κομήτες και είναι ένας από τους εμπνευστές των πρώτων αποστολών στον Κρόνο.

Π

ΠΑΣΚΑΛ

Blaise_pascal.jpg

Γεννήθηκε στην ΚΛΕΡΜΟΝ-ΦΕΡΑΝ το 1623.Ήταν ένα παιδί θαύμα μητέρα του πέθανε όταν ήταν σε ήταν 3 χρονών και μαζί με τον πατερά του μετακόμισε από την ΚΛΕΡΜΟΝ στο Παρίσι εκει άρχισε να μελετά γεωμετρία σε ηλικία δώδεκα ετων.Ανακάλυψε μονός του ότι το αθροισμα των γωνιών ενος τριγωνου ισούται με δυο ορθές γωνιές και όταν ο πατέρας του είδε τα επιτεύγματα του γιου του αποφάσισε να τον επιτρέψει να διδαχτεί την μελέτη των μαθηματικών κειμένων.Αρχισε να πηγαίνει στις συναντήσεις της ακαδημίας του ΜΕΡΣΕΝ,ενώ στα δεκαέξι του χρονιά ανέπτυξε σε μια γραμματεία περί κωνικών τομών το θεώρημα που φέρει το όνομα του.Απο το 1641 και για περίπου για τρία χρονιά εργάστηκε για την κατασκευή αριθμομηχανής που μπορούσε να κάνει πρόσθεση και αφαίρεση που ονομάστηκε <<Πασχαλινά>> Το 1647 ανακάλυψε την αρχή των συγκοινωνούντων δοχείων και την χρήση βαρομέτρου για την μέτρηση του υψομετρου.Με την εργασία που δημοσιεύτηκε το 1654, έθεσε ως βάσεις για τη Συνδυαστική και το Λογισμό των Πιθανοτήτων.Στα είκοσι του χρονιά άρρωστησε και ασχολήθηκε περσότερο με την συγγραφή θρησκευτικών συγγραμάτων.Τελος,αξιζει να αναφέρουμε ότι παρά τις γνώσεις που κατείχε δεν δίδαξε σε Πανεπιστήμιο ενώ πέθανε στο Παρίσι το 1662 .

ΠΑΥΛΑΚΗΣ

images?q=tbn:ANd9GcS8iWJUOGE7_Wls-u77LO5

Το σημαντικό
ερευνητικό του έργο στους παθογενετικούς μηχανισμούς του AIDS και στη γονιδιακή θεραπεία, έχουν ανοίξει νέους δρόμους αντιμετώπισης αυτών των νοσημάτων, μέσω της μεταφοράς γονιδίων και της γονιδιακής θεραπείας.

Ρ

ΡΑΔΕΡΦΟΡΝΤ

Ernest_Rutherford2.jpg

Νεοζηλανδός φυσικός και χημικός. Γεννήθηκε στις 30 Αυγούστου του 1871 και πέθανε στις 19 Οκτωβρίου του 1937. Ανακάλυψε ότι το άτομο έχει συγκεντρωμένο το θετικό φορτίο στο κέντρο του και το αρνητικό περιφερειακά και δημιούργησε το πλανητικό μοντέλο του ατόμου, που διαδέχτηκε το μοντέλο της "σταφίδας" του Τόμσον. Πήρε το βραβείο Νόμπελ Χημείας το 1908 για την εργασία του σχετικά με την δομή του ατόμου και ηγήθηκε της πρώτης προσπάθειας διάσπασης του ατόμου το 1918.

Σ

ΣΩΤΗΡΙΟΥ

images?q=tbn:ANd9GcTp4QrgOvuMD7InG-kPPjj

Πρώτος ανακάλυψε και πέρασε στο ερευνητικό πεδίο και την κλινική πράξη, ομάδα γονιδίων που προσδιορίζουν τον κίνδυνο για υποτροπή, σε γυναίκες με καρκίνο του μαστού, γεγονός που έχει ήδη εξατομικεύσει την θεραπευτική αντιμετώπιση

Τ

ΤΡΙΧΟΠΟΥΛΟΣ

1abc3a.jpg

Είναι καθηγητής επιδημιολογίας. Ηταν καθηγητής στα πανεπιστήμια των Αθηνών, Χάρβαρντ και Ουψάλας. Εχει 900 δημοσιευμένα επιστημονικά άρθρα. Μερικά θέματα είναι το παθητικό κάπνισμα, η στεφανιαία νόσος, ο καρκίνος και η χρόνια έρευνά του για την πρόληψη λοιμωδών νοσημάτων.Τέλος του αποδίδεται η ανακάλυψη ότι το παθητικό κάπνισμα προκαλέι καρκίνο του πνεύμονα.

Υ

ΥΠΑΤΙΑ

ypatia

Η Αλεξάνδρεια του 4ου αιώνα μ.Χ. ήταν ο χώρος μιας μικρής επιστημονικής αναγέννησης και αυτή φωτίστηκε από την πιο διάσημη ανάμεσα στις γυναίκες επιστήμονες και φιλοσόφους. Για δεκαπέντε αιώνες θεωρείται ότι ήταν η μόνη γυναίκα επιστήμονας στην ιστορία. Ακόμα και σήμερα συχνά είναι η μόνη γυναίκα που αναφέρεται στην ιστορία των μαθηματικών και της αστρονομίας. Αυτή η ευγενής γυναίκα ξεχωρίζει στις σελίδες της ιστορίας σαν η μεγαλύτερη από τους μάρτυρες παγανιστές.

Φ

ΦΑΫΜΑΝ

feyn.gif

Γεννήθηκε στις 11 Μαΐου του 1918 στο Far Rockaway, ένα προάστιο της Νέας Υόρκης, από γονείς μικρής σχετικά μόρφωσης.Ήταν ένας από τους σημαντικότερους θεωρητικούς φυσικούς, ο οποίος τιμήθηκε και με το Βραβείο Νόμπελ Φυσικής για την δουλειά του στην Κβαντική Μηχανική, ειδικά για τη συμβολή του στην ανάπτυξη της Κβαντικής ηλεκτροδυναμικής. Άλλες σημαντικές συνεισφορές του, μεταξύ άλλων, είναι η πρόβλεψη της ύπαρξης των κουάρκς και η εξήγηση της υπερρευστότητας του υγρού ηλίου

Image (JPEG) _.jpeg

ΦΛΕΜΙΝΓΚ

fleming
Γε
ννημένος το 1881 απο Σουηδούς γονείς τον γοήτευε απο μικρό η ιατρική. Οπως αργότερα είπε ο ίδιος, «χωρίς να το συνειδητοποιούμε, μαθαίναμε από τη φύση». Ο θάνατος του πατέρα του και η εγκατάσταση του αδελφού του Τομ (ο οποίος είχε σπουδάσει ιατρική) στο Λονδίνο έφεραν τον Αλέξανδρο στην πρωτεύουσα του Ηνωμένου Βασιλείου σε ηλικία 14 ετών. Μετά την ολοκλήρωση της δευτεροβάθμιας εκπαίδευσής του και με παρότρυνση του Τομ, άρχισε να εργάζεται σε ένα εφοπλιστικό γραφείο. Παρά το γεγονός ότι δεν του άρεσε ιδιαίτερα, παρέμεινε εκεί για 4 χρόνια. Ο θάνατος ενός θείου τον έκανε πλουσιότερο κατά 250 λίρες, τις οποίες αποφάσισε να επενδύσει σε σπουδές ιατρικής. Τις πραγματοποίησε με μεγάλη επιτυχία στο St. Mary's Medical School του Πανεπιστημίου του Λονδίνου, όπου και παρέμεινε αρχικά ειδικευόμενος στη χειρουργική και στη συνέχεια στη βακτηριολογία. Εν έτει 1914 ήταν ήδη λέκτορας, όταν διέκοψε την ακαδημαϊκή καριέρα του για να υπηρετήσει την πατρίδα του κατά τη διάρκεια του Α' Παγκοσμίου Πολέμου. Το 1915 νυμφεύθηκε τη Σάρα Μακ Ελρόι από την οποία απέκτησε έναν γιο.

Πολύ νωρίς το ερευνητικό ενδιαφέρον του στράφηκε στη δράση των βακτηρίων στο αίμα και στα αντισηπτικά. Αναζητούσε αντιβακτηριακούς παράγοντες οι οποίοι δεν θα ήταν τοξικοί στους ζωικούς ιστούς, πράγμα το οποίο τον οδήγησε το 1921 στην ανακάλυψη της λυσοζύμης, ενός ενζύμου με βακτηριολυτικές ιδιότητες το οποίο υπάρχει σε «ιστούς και εκκρίσεις», όπως ανέφερε στο σχετικό σύγγραμμά του. Μελετώντας τις βακτηριολυτικές ιδιότητες της λυσοζύμης, πραγματοποίησε στοιχειομετρικές αναλύσεις οι οποίες θα του φαίνονταν πολύ χρήσιμες αργότερα, όταν η περίφημη τύχη του τον έφερε αντιμέτωπο με την πενικιλίνη. Το 1928 τον βρήκε να εργάζεται με τον ιό της γρίπης. Φεύγοντας για διακοπές δύο εβδομάδων, άφησε πάνω στον πάγκο του ένα τρυβλείο πετρί («πιατάκι» με σκέπασμα στο οποίο καλλιεργούνται μικροοργανισμοί στο εργαστήριο) στο οποίο είχε εμβολιάσει σταφυλόκοκκο. Οταν γύρισε, είδε ότι εκτός από τον σταφυλόκοκκο στο τρυβλείο είχε αναπτυχθεί και ένας μύκητας. Η μόλυνση με μύκητα καθιστά τις βακτηριακές καλλιέργειες άχρηστες για το εργαστήριο και η φυσική πορεία των πραγμάτων θα ήταν να τις πετάξει κανείς στον κάλαθο των αχρήστων. Αυτός όμως δεν μπόρεσε να μην παρατηρήσει ότι γύρω από τον μύκητα υπήρχε μια καθαρή από βακτήρια περιοχή, γεγονός το οποίο θα μπορούσε να δικαιολογηθεί με την ύπαρξη ενός παράγοντα ο οποίος εκκρινόμενος από τον μύκητα εμπόδιζε την ανάπτυξη των βακτηρίων. Η ανάλυση που πραγματοποίησε έδειξε ότι ο μύκητας ήταν ο Penicillium notatum και έτσι ο παράγοντας, ο οποίος απεδείχθη ικανός να σκοτώνει τα βακτήρια ακόμη και αραιωμένος 800 φορές, ονομάστηκε πενικιλίνη.

Παρά το γεγονός ότι δημοσίευσε τα αποτελέσματά του το 1929, η σημασία τους δεν έγινε φανερή παρά μία δεκαετία αργότερα. Ακόμη και ο ίδιος έπαψε να ασχολείται με την πενικιλίνη το 1932. Ο κυριότερος λόγος για αυτό ήταν η αδυναμία του να προχωρήσει στην απομόνωση μεγάλων ποσοτήτων καθαρής πενικιλίνης, πράγμα το οποίο απαιτούσε γνώσεις τις οποίες δεν διέθετε. Σαν καλός επιστήμονας όμως, είχε φροντίσει να διατηρήσει τον πολύτιμο μύκητα που παρήγαγε το αντιβιοτικό του και να τον παραδώσει στους Howard Florey και Ernst Chain, οι οποίοι σε διάστημα ενός έτους όχι μόνο παρήγαγαν καθαρή πενικιλίνη, αλλά πραγματοποίησαν και το πείραμα που κατέδειξε την αξία αυτού του μορίου: χορήγησαν πενικιλίνη σε ποντίκια τα οποία είχαν μολυνθεί θανάσιμα με μικροοργανισμούς και τα παρατήρησαν να αναρρώνουν!

Η πενικιλίνη έσωσε τη ζωή χιλιάδων στρατιωτών κατά τη διάρκεια του Β' Παγκοσμίου Πολέμου και το 1945 χάρισε στους τρεις άνδρες το βραβείο Νομπέλ Ιατρικής. Αξίζει όμως να σημειωθεί ότι ο ίδιος είχε δει την αχίλλειο πτέρνα του αντιβιοτικού του από τα πρώτα κιόλας χρόνια, καθώς το 1946 σημείωνε ότι «η χορήγηση πενικιλίνης, ακόμη και σε μικρές δόσεις, οδηγούσε σε ανάπτυξη ανθεκτικότητας στους μικροοργανισμούς».

Πέθανε τον Μάρτιο του 1955 από καρδιακή προσβολή, δύο χρόνια μετά τον γάμο του με την ελληνίδα γιατρό Αμαλία Κουτσούρη-Βουρέκα.

ΦΡΑΓΚΛΙΝΟΣ

2rey2b.jpg
 
 
Γεννήθηκε στη Βοστόνη, ο πατέρας του ήταν παρασκευαστής κεριών και σαπουνιών. Ηταν νεότερος γιός της οικογένιας και μάλλον ο πιο αγαπημένος. Τον ελεύθερο του χρόνο τον αφιέρωνε στη μελέτη επιστημονικών και άλλων βιβλιων. Οι γονείς του επιθυμούσαν να γίνει κληρικός, όμως αυτός σε ηλικία 12 ετών έγινε βοηθός στο τυπογραφείο του αδερφού τού το 1723 σε ηλικία 17 ετών άφησε τη γενέτειρα του και πήγε στην Φιλαδέλφεια της Πελσυβάνια. Αρχικα δούλεψε σε διαφορά τυπογραφία της πόλης. Κάποια στιγμή ορθέ σε επαφή με τον Γουίλιαμ Κίθ ο οποίος τον έπεισε να ταξιδέψει στο Λονδίνο για να αναζητήσει τυπογραφικό εξοπλισμό και για να βελτιώσει την τέχνη του αλλά ο Κιθ δεν κράτησε την υπόσχεση του, οπότε βρέθηκε στο Λονδίνο χωρίς να γνωρίζει κανεναν. Το σημαντικότερο ειναι οτι ηρθε σε επαφή με την ευρωπαϊκή και επιστημονική σκεψη. Το 1730 ίδρυσε την ΕΦΗΜΕΡΙΔΑ ΤΗΣ ΠΕΝΣΥΛΒΑΝΙΑΣ.Το Σεπτέμβριο της ιδίας χρονιάς παντρεύτηκε την Ντεμπόρα Ράιντ. Λίγα χρονιά αργότερα κυκλοφόρησε ένα κείμενο το οποίο συνέβαλε στην ιδρυση του πανεπιστημίου της Πελσυβανια. Για 25 χρονιά εξέδιδε το ΑΛΜΑΝΑΚ ΤΟΥ ΦΤΩΧΟΥ ΡΙΤΣΑΡΝΤ ένα ημερολόγιο με επιστημονικές γνώσεις σε εκλαϊκευμένη μορφή επιτυχία του Αλμανάκ ήταν μεγάλη. Ειναι ενδεικτικό ότι η περιληπτική του έκδοση Ο ΔΡΟΜΟΣ ΠΡΟΣ ΤΗΝ ΕΥΗΜΕΡΙΑ μεταφράστηκε σε πολλές γλώσσες.

Σελίδα: (Προηγούμενο)   1  2  3  4  5  (Επόμενο)
  ΟΛΑ